شمس الدين محمد بن محمود آملي

241

نفائس الفنون في عرائس العيون ( فارسى )

اگر خود را به زمين نزديك بيند دليل سفر نزديكى بود با فايده . و اگر بيند كه در هوا ناپديد شد دليل نزديكى اجل بود . عروسى ماتم و دست شستن نوميدى از كارها بود . خلال كردن خصومت كردن با خويشان بود . قرآن خواندن منتشر كردن آثار حكمت باشد . و اظهار عدل و انصاف بود اگر بيند كه مصحف مىنويسد حكمت بياموزد و دين و دنيا با هم جمعكند . اگر بيند كه مصحف يافت يا به او دادند بر كارهاى بزرگ واقف گردد اگر بيند كه مصحف مىخورد اجلش نزديك آمده باشد مگر بيننده مگر متعلم باشد يا وراق اگر بيند كه بانگ نماز ميدهد نه در وقت و جايگاه دليل جور و ظلم بود . و اگر بانگ مىشنود او را به چيزى متهم كنند كه از آن بيگناه بود لقوله تعالى فاذن مؤذن ايتها العير انكم لسارقون . و اگر بانگ ميدهد و مىرود حج بگذارد و نماز كردن ، اگر بيند كه نماز كرد و جميع شرايط آن را بجاى آورد در حصنى و امنى باشد از آفات و مقصوديكه دارد برآيد . اگر بيند كه پيش نمازى مىكند مقتداى قوم شود و اگر بيند كه خفته پيش نمازى مىكند بى آنكه تكبير گويد اجل او نزديك آمده باشد و قوم بر او نماز كنند . و اگر بيند كه بى طهارت نماز مىكند در موضعيكه نه جاى نماز باشد يا قبله بر او مشتبه گردد آنكس از حاجت‌هاى خود متحير باشد و بدشوارى بدان رسد روزه داشتن حصنى است از آفات دنيا و باز ايستادن از كارهاى ناشايسته زكات دادن نام نيك حاصل كردن باشد . حج كردن مقصود يافتن بود به همه حال اگر خود را در كعبه بيند از همه آفات ايمن شود . لقوله تعالى و من دخله كان آمنا